vrijdag 24 november 2017

Tandvleesssokken

Het is inmiddels alweer zowat 3 maanden geleden dat ik deze sokken op de pennen zette, die het best getypeerd kunnen worden als m'n "Tandvlees-sokken". Dat klinkt een beetje luguber, maar zowel in aanleiding als in afwerking is een andere associatie niet denkbaar.
Eind augustus moest ik namelijk bij de paradontoloog onder het mes vanwege een tandvleestransplantatie. Laat ik maar niet op de specifieke details ingaan, maar het resulteerde in een mond vol hechtingen en een verbod van twee weken op teveel lichamelijke inspanningen. Ik nam dat doktersadvies ter harte en plofte met een breiwerkje op de bank. Lekkere lange sokken wilde ik gaan breien, om me koest te houden. Vanwege de lengte en de pasvorm dan ook maar meteen geribbeld. En zo geschiedde.

Oosters vs Westerse steken:

Nu heb in in de loop van de tijd best snel leren breien. Continentaal rechts en averechts gaan me goed af en die zorgen ervoor dat je schouders en armen nagenoeg stil en ontspannen kunnen blijven. Maar toch heb ik bij deze sokken iets nieuws uitgeprobeerd, namelijk de Oosters opgezette steken. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord maar kwam het ergens op mijn surftochten op YouTube tegen. (Via een filmpje over Russian speedknitting kwam ik op filmpjes over combined knitting uit en daar ontdekte ik het verschil tussen Westerse en Oosterse opgezette steken, en daarmee ook de bewering dat Oosterse steken zowel voor het rechts als averechts continentaal breien sneller/makkelijker/ergonomischer zouden zijn.) Altijd interessant om uit te zoeken.

Het verschil:

Een steek heeft altijd twee poten in z'n lus. Een aan de voorkant van de breipen en een aan de achterkant. De poot die het dichtst bij de punt van de breipen zit noem je de leidende poot (1. op de foto's.) Bij Westers opgezette steken zit de leidende poot (1) aan de voorzijde van de breipen, zoals op de eerste foto. Bij Oosterse steken is dat precies andersom, de leidende poot (1) zit aan de achterkant van de breipen, zoals op de tweede foto.  Je kunt een steek heel makkelijk van Westers omdraaien naar Oosters en andersom, door 'm even van de pen af te laten glijden en andersom weer in te steken.

De praktijk:

Nu kwam wel het diepe denken om de hoek kijken want in eerste instantie raakte ik door de filmpjes over combined knitting erg in de war. Inderdaad leken de steken (vooral de averechtse) veel makkelijker te gaan, maar als ik dat bij m'n 3:1 geribbelde sok toepaste leken de steken de ronde daarop allemaal getwist te staan. Hè?
Tot ik erachter kwam dat er op deze Oosterse combined knitting-manier een groot verschil is tussen het breien op een rondbreinaald (waarbij je dus continu in cirkeltjes aan de buitenkant van je werk breidt) en het breien op rechte pennen (waarbij je op en neer breidt en dus zowel aan de voor -als achterkant van je breiwerk breidt.) Het maakt nogal uit of je een steek van de voor of achterkant benaderd namelijk. De filmpjes gingen allemaal over rechte pennen.

Na een hele hoop denkwerk en uitproberen kwam ik ten slotte uit bij een techniek voor de rondbreinaald. Ik vond, ergonomisch gezien, de continentaal rechtse steken niet veel verschil uitmaken tussen Oosters of Westers opgezet, voor mij gaan de Westerse zelfs sneller dus daar veranderde ik helemaal niets aan. Maar de averechtse steken bleken wel makkelijker als je ze Oosters opzette. Alleen moet je dan voor een rondbreinaald via de achterkant insteken (wel met de draad aan de voorkant) willen ze ook daarna nog steeds Oosters op de volgende ronde terugkomen (en niet getwist.)

Ik heb er destijds een videofilmpje van gemaakt waar je wellicht ook kan opmaken dat ik heel zielig met een dekentje op de bank lig omringt door warme beestjes. Praten was pijnlijk door de hechtingen, dus het is alleen beeld. Hopelijk geeft dat al genoeg inzicht.




Bij de voet is de zoolkant nog zonder ribbel vanwege het comfort ( op de wreef wel ribbels). Het roze streepje is de plek waar later de hiel nog ingebreid gaat worden, dat doe ik meestal achteraf. (zie ook hier) Na dat roze streepje heb ik ook nog een paar centimeter zonder ribbel gebreid vanwege de prehiel, ook voor comfort, maar daarna was het continu de hele ronde 3:1/rechts:averechts.


Net zolang tot alle beige wol helemaal op was. De boord en hiel zouden weer in de roze kleur verder gebreid worden, alleen waren tegen die tijd ook de hechtingen er weer uit en de zin om andere dingen te doen aanlokkelijker. De sokken werden weer een poosje aan de kant gelegd.
En zoals dat wel vaker gaat ook een beetje vergeten. Pas tegen de tijd dat m'n zomervakantie al lang weer afgelopen was en ik vol in de drukte zat met m'n baan (door een verbouwing en verhuizing dramatisch druk, kan ik wel zeggen) begon ik weer te verlangen naar die rustige momenten op de bank met een breiwerkje. Maar daar was helemaal geen tijd voor, en als er wél tijd voor was, was ik compleet uitgeteld van de stress en slaaptekort. Toch heb ik de afgelopen twee weken af en toe in half ingestorte toestand tóch die sokken er weer eens bij gepakt. Ik liep zowat op m'n tandvlees (daar heb je 'm weer) maar zette toch door. Met als gevolg dat ze gisteren dan toch eindelijk zijn afgekomen.
Uitgerekend zelfs op de dag dat ik 's middags m'n laatste controle bij de paradontoloog had! Hoe symbolisch! Ik een paar hele lange sokken erbij en m'n mond weer goedgekeurd door een  trotse arts die het geslaagde resultaat van zijn werk aan het hele team liet zien. Pfff, dat hebben we ook weer gehad. Project tandvlees afgerond! Joehoe!

Sokkenpaar #25 Tandvleessokken
Maat: 41
Wol: Fabel uni colour 101(beige) en 109 (pink)
Hiel: Forethought/Afterthought/Shortrow hiel (met wigje)
Techniek: 3:1 geribbelde sok (averechtse steken via Oosters opgezette steken)
2 tegelijk, teen-op. Continental style.

1 opmerking:

  1. Waar een poos verplichte rust al niet toe kan leiden. Ga het ook een keer uitproberen.
    Fijn dat het nu weer goed gaat met jou.
    Goed weekend
    groetjes, Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen