donderdag 16 maart 2017

Achter de schermen

Ik weet niet hoe het met de meeste breiers zit, maar ik vermoed dat er bij iedereen over het algemeen wel meerdere projecten tegelijk op de pennen staan. Hier is dat tenminste wel het geval. Soms begin ik ergens fanatiek aan maar gaandeweg blijft het opeens ergens steken en wordt het voor een poosje weggelegd. Ondertussen wordt er op andere pennen weer een nieuw werkje opgezet, enz. enz.
In het Engels hebben ze daar een mooie afkorting voor. "WIP", work in progress. En dat staat voor álles wat nog in een staat van ontwikkeling is, daar vallen breiwerkjes dus óók onder.

Mijn langstdurende WIP is zonder twijfel een hondentruitje met kabels. Als blogbericht heb ik het zelfs voor 3/4 al eindeloos lang als concept op m'n computer staan, maar het laatste eindje afbreien komt er maar steeds niet van. Alleen de boordjes hoef ik inmiddels nog maar.

Wat waarschijnlijk voor een groot gedeelte meetelt is dat mijn hond Raafje, he-le-máál niet zit te wachten op zo'n passend gebreid hondentruitje, hoe mooi bekabeld die misschien ook is. Ze loopt liever te blauwbekken dan dat ze daarmee rond moet lopen. Eenmaal aangetrokken blijft ze steevast stokstijf staan en verroert geen poot meer. Dat vertraagt de motivatie enigszins. Zie je die blik in haar oogjes? Overduidelijk toch?!

Verder staan ook m'n verfmonster-sokken al behoorlijk lang op de pennen. Meer dan een half jaar. Ik ben daar al wel een stukje verder mee opgeschoten sinds ik er begin augustus voor het eerst over schreef maar ook daar ben ik gaandeweg een beetje blijven steken.
Want eenmaal aanbeland bij de hiel dacht ik maar steeds: "Daar moet ik even een lekker rustig moment voor uitkiezen." En die rustige momenten blijken tot op heden nooit samen te vallen met verfmonstersokken-zin. Gek is dat.

M'n meest belachelijke WIP is misschien wel een project dat afgeleid was van die verfmonster-sokken. Want die sokken werden inmiddels zo bijzonder met al dat fair-isle, dat ik me onder het breien afvroeg of ik ze daadwerkelijk zou gaan aantrekken voor dagelijks gebruik....of misschien beter eenmaal af meteen in een lijstje zou stoppen en aan de muur hangen. Als afgeleide bedacht ik dus maar simpelere verfmonster-sokken. Alle restjes gebruiken en een soort strepensokken daarvan maken.
Maar verder dan de tenen ben ik nog niet gekomen. Zo liggen ze al mááááánden te liggen. Als twee kleine buideltjes die zelf nog maar amper lijken te beseffen dat ze ooit sokken moeten worden. Het is gewoon zielig eigenlijk.

Iets recenter opgezet zijn een extra paar polswarmers. Eerder breide ik deze al in prachtig Noro-garen en die bevallen goed. Nu viel ik voor andere bolletjes wol vol grijze -en pertoltinten, prachtige kleuren vind ik. Ook lekker dikke wol maar ze schieten daarentegen toch niet echt op.
Maar het is verder niet erg veel en lastig werk dus ik verwacht dat deze wellicht het eerste WIP-af zullen zijn. Vooral nu m'n allerlaatse WIP dramatisch is afgelopen...

Want dát was m'n meest recente project. Ik had er zoveel zin in en m'n hoofd was er al tijden mee bezig. Het breien van een spencer/pullover met doorlopend motief. Leek me ideaal, niet zo omslachtig als een hele trui en toch lekker praktisch. Op pinterest had ik al talloze inspiratiebronnen opgeslagen, patronen opgezocht, wol en kleuren uitgekozen, besteld en met enige vertraging thuisbezorgd gekregen. En vol goede moed begonnen na eindeloos veel rekenen en steken tellen.

Eerst een flink stuk boord gebreid en daarna eindelijk richting het motief.... Maar een paar toeren verder kreeg ik de indruk dat dat motief helemaal niet duidelijk tot z'n recht kwam. Te prielerig. Misschien kon ik het motief beter vergroten? Weer aan het tellen geslagen, nieuwe stekenpatronen getekend en uitgezocht waar dan het best de minderingen en meerderingen konden komen.
Om vervolgens tóch het besluit te nemen om álles helemaal uit te halen.... al-les! Want ook over de boord had ik gaandeweg stiekem m'n bedenkingen gekregen, die leek bij nader inzien toch iets te ruim uit te vallen en dat is geen goed teken voor de maat van het hele ding. Rigoureus besluit, vooral omdat al het gedane werk nog vers in m'n geheugen lag, maar wel beter.
Dus alle bolletjes liggen nu weer keurig opgerold in het doosje en dat staat eventjes uit het zicht. Moet nieuwe moed verzamelen en vooral eerst een beter proeflapje breien, voor ik me weer aan een tweede poging waag.

Zo zie je maar dat er van alles gaande is achter de schermen, maar niet per se heel efficiënt. Vast heel herkenbaar voor velen, zo troost ik mezelf.







1 opmerking:

  1. Prachtig zoals je hondje staat te kijken!
    Ja hoor hier liggen ook overal WIP's in huis te wachten om afgemaakt te worden.
    Succes en gezellig weekend
    groetjes, Truus uit Drenthe

    BeantwoordenVerwijderen