zaterdag 23 juli 2016

1e jaar

Het schoot me ineens te binnen dat ik deze maand precies een jaar geleden ben begonnen met het leren van sokken breien. Of eigenlijk dat ik überhaupt weer de pennen oppakte om te gaan breien sinds ik als puber ben gestopt. (Toch stiekem alweer ruim 20 jaar geleden!) En wat een eind ben ik in dat jaar gekomen! Niet alleen gaat het breien een stuk sneller na 17 paar sokken, 2 lopapeysa truien en een fair isle sjaal. Inmiddels óók in het bezit van een sokkenbrei-machine, een spinnewiel en kaardemolen. En daarnaast wolverfplannen in het nabije verschiet. Dat had ik een jaar geleden allemaal nog niet kunnen bevroeden! Het was ook helemaal niet het plan geweest maar wat kan ik zeggen..Sommige dingen gaan zoals ze gaan. En dan gaan ze ook.

Gisteren het 17e paar sokken eindelijk afgemaakt. Een nieuw paar 'Bontesok'. Het stond al een hele tijd op de pennen maar ik kwam maar steeds niet toe aan het afmaken van de afterthought hielen.


Voorbeeld 
Niet dat dat een vervelend klusje is maar er waren afgelopen maand ook zoveel andere leuke dingen te doen, vachtjes wassen, kaarden en spinnen bijvoorbeeld. Of in de moestuin werken nu juni-de-regenmaand afgelopen is en het onkruid daar weer welig tiert. Oh, en er kwam ook nog een urgente keramiekopdracht voorbij waar ik even heel geconcentreerd aan moest werken. Vakantiedagen zijn gauw gevuld. Such is life.

Maar gisteravond vond ik eindelijk de rust. Heb de twee hielen afgemaakt, alle eindjes ingestopt en klaar was Kees. Weer een paar erbij!

Nou ja, ik moet ze alleen nog even wassen, dat wel. Maar het is nu toch te warm om met sokken rond te lopen dus dat kan op m'n gemakje.

Intussen wordt m'n "operation sockdrawer" steeds kleurrijker. Langzaam maar gestaag verdwijnen de zwarte exemplaren voor de vrolijke bonte en handgebreide. Zoals je ziet ben ik er nog niet helemaal maar kom over een jaar nóg maar eens terug. Dan praten we wel verder!

Sokkenpaar 17
Maat: 41
Wol: Meerdere kleuren en merken sokkenwol
Pen: Rondbreipen 80 cm. dikte 2,5
Hiel: Forethought/Afterthought/Shortrow hiel
Techniek: 2 tegelijk, teen-op. Continental style

zondag 17 juli 2016

Nostalgie

Afgelopen week was er een reünie van mijn lagere school. Dat werd al máánden en máánden terug groots aangekondigd want vanuit het kleine Brabantse boerendorpje waar ik ben opgegroeid en het piepkleine schooltje waar ik toen op zat, was dat een grootse happening. Het was de afsluiter van een periode waarin het "eeuwfeest" werd gevierd (100 jaar school en winkeltje).
Hoe dan ook, ik ging er met met m'n zus uiteraard naartoe, want hoewel we nog regelmatig in ons geboortedorp komen aangezien onze ouders er nog wonen, komt het zelden voor dat je ook leeftijdsgenootjes uit die tijd tegenkomt.
Bij die reünie hoorde ook een fototentoonstelling en daar kwam ik voor het eerst ook de volgende twee foto's tegen:

Een foto van onze klas tijdens de wekelijkse woensdagnamiddag handwerklessen! 7 jaar waren we hier. (En dit is inderdaad mijn hele klas. Nou, behalve Jantje dan, de enige jongen, want jongens hoefden niet naar handwerkles en hadden gewoon vrij. Hoezo rolpatroonbevestigend trouwens?) 
Borduren, haken én breien kregen we daar geleerd. Het bewijs dus dat het zo ongeveer met de paplepel werd ingegoten. Wat een jonge brave snoetjes nog allemaal! Kreeg er een beetje weemoed van.

 
Maar met bovenstaande foto was ik nóg blijer. Want hierop draag ik het vestje dat m'n Amsterdamse oma destijds voor me gebreid had. Het was toen m'n aller-lievelingsvestje maar om een of andere reden stond het thuis op geen één oude foto. En in m'n vage geheugen wist ik eigenlijk alleen nog maar dat ie heel kleurrijk was, en een beetje strepering. Eigenlijk een soort hedendaagse 'Bontesok', maar dan in vestvorm. Je moet weten, voor die tijd en die plek was het behoorlijk afwijkend om er zo bont en vrolijk bij te lopen. Erg stads en hipperdepip.
De afgelopen tijd had ik m'n best gedaan om 'm beter voor de geest te halen want ik wilde voor m'n volgende vestproject komende winter iets gaan breien wat daarop gestoeld was. Als een klein eerbetoon aan oma maar tevens óók bevredigd jeugdsentiment. Kleurrijk, beetje fair isle. Dus m'n hart maakte een sprongetje toen ik deze foto zag. Het is niet erg duidelijk maar altijd nog beter dan niets!

Ach ja, soms kun je dat zo hebben hé? Van die nostalgische vlagen. Het was een erg leuke avond verder met veel bekende gezichten, ophalen van jeugdherinneringen en herkenning. Maar ben ook wel blij dat ik daarna weer de tegenwoordige tijd in kon stappen. Terug naar het hier en nu.

maandag 11 juli 2016

Vachtjes

Een paar dagen wol-vrij genomen. Niet alleen omdat we een redelijk volgeboekt weekend voor de deur hadden staan, maar ook omdat ik wist dat op zondag de vachtjes uit België zouden arriveren. En dat zou betekenen dat er dan heel wat uit te sorteren en wassen zou zijn, aangezien ik al te horen had gekregen dat het vieze stinkende vachten waren. Wilde niet dat ik tegen die tijd al wol-moe zou zijn van het wassen en kaarden van de Texelse vachten. Zodoende.

En de zondag kwam, een huis vol mannen met daarbij onze Belgische vriend die een paar uur met twee vuilniszakken schapenvacht in de warme auto had gezeten. Maar daar waren ze dan! Al moest ik wachten tot de namiddag voordat ik er pas mee aan de gang kon met al dat bezoek natuurlijk.
Het zijn 4 vachten van het Herdwick schaap. Dat is een vleesras en dus niet gefokt op z'n kwaliteit wol. De wol van dit schapenras scoort dan ook hoog in de categorie 'prikwol'. Je kunt er nog steeds mee spinnen (en ook goed vilten) maar het wordt niet echt aangeraden voor kleding. Of je moet een olifantenhuid hebben waarschijnlijk.
Ach ja, eerst maar eens die vuilniszakken omkiepen. Gewoon voor de deur, daar is het 't makkelijkste.

Nou, het viel enorm mee met die vieze stink hoor. Ik verwachtte hele stukken met vastgekoekte vieze poep, maar dat zat er maar heel weinig. Het rook gewoon sterk naar...schaap. Dat wel. Maar dat is toch logisch?
Maar wát een vacht jongens, wat een lange haren en mooie kleur!! Het leek bijna alsof we een beer geveld hadden zo imposant. Ik was wel blij dat ik al wat filmpjes over het selecteren van schapenvachten had gekeken anders had ik wellicht niet geweten hoe ik het aan moest pakken. Nu was er weinig twijfel. Ik spreidde de wol zoveel mogelijk uit, geschoren kant naar beneden, en begon de randen (buikkant en poten) weg te trekken. Alles wat enigszins vervilt leek...weg. Beetje poep...weg. Kortere of stuggere stukken....weg.

De tweede vacht was iets lichter van kleur, de derde nóg lichter en de vierde weer gelijk aan de tweede. Het is wel veel en ik heb geen idee wat ik er allemaal mee moet maar op dit moment voelt het nog als een cadeautje.

Dus liefdevol zoveel mogelijk strootjes wegpikken voor ik de vachten weer oprol en wegberg.

Behalve die eerste donkere vacht. Die is meteen al in waszakjes het koude weekwater ingegaan.

En vanmorgen begonnen met het wassen ervan. Deze prachtig geschakeerde vacht ga ik zeker niet verven dus ik maak me nu ook niet zo'n zorgen over de lanoline en dat het water dus heel heet moet zijn, maar een beetje schone vacht vindt ik eigenlijk wel zo prettig. Ook hier was ik blij dat ik het al eerder had gedaan. Inmiddels gaat het al met twee wasnetjes tegelijk!! Je merkt trouwens duidelijk het verschil met de Texel-vachten. Niet alleen qua vettigheid (deze Herdwick vachten lijken minder vettig) maar ook de prik. Er zit veel kemphaar in de wol die je als harde haren in het water ziet drijven.

Later las ik op de site van spinnersofyarns het volgende:
"Het Herdwick schaap, bekend geworden door de inspanningen van de schrijfster Beatrix Potter om dit ras te behouden, is een van de meest ‘beruchte’ rassen op het gebied van kemphaar (en waarschijnlijk is dit ook de belangrijkste (commerciële) reden dat het ras ooit bijna was uitgestorven). Herdwick – wol bevat zeer veel kemphaar!"

Nou..weten we dat ook weer. Haha. Maar zeg nou zelf, als het de lievelingsschapen van Beatrix Potter waren (wat volgens mij een heerlijk prettig gestoorde vrouw was) dan gaan we daar verder ook niet over zeuren. Ik vermoed dat ik er heerlijke honden/poezendekentjes van kan breien. Of een Catcave vilten voor onze poes Cous die altijd in holletjes wil liggen, dat staat ook al een poosje op m'n verlanglijstje. Het positieve ervan is dat wol van de Hardwicks enorm slijtvast en warm is. En ook de opmerking dat de 'prik' van wol niet altijd wil zeggen dat je er dus geen truien van kan breien, want met een dik t-shirt eronder voel je er niets van. En wanneer heb ik nou eigenlijk geen t-shirt aan onder m'n wintertruien? Zachte dunne Merino truien zijn natuurlijk geweldig poezelig maar een robuuste dikke warme trui voor die ijzige winderige wintermaanden... daar hou ik ook wel van. Dus wie weet. Heb in ieder geval wol genoeg!

donderdag 7 juli 2016

Tour de Fleece


Wat een toevalligheid dat ik nu spinnen aan het leren ben terwijl de "Tour de Fleece" net gestart is. En dat ik überhaupt heb ontdekt dat er zoiets als een "Tour de Fleece" bestaat! Had er nog nooit van gehoord en waarom ook? Het is een spinners-ding.

Tour de Fleece is een jaarlijks terugkerend evenement wat wereldwijd spinners oproept om te gaan spinnen. Het valt samen met de Tour de France (met als achterliggende gedachte dat de wielren-wielen en spinnenwielen beide lekker ronddraaien.) Dat geeft het meteen mooi een afgebakende periode van 3 weken (in juli dus) met daarin, net als de Tour de France, zware uitdagende dagen en rustdagen. Het is verder erg zelfinvulbaar, geen vaste regels (wel richtlijnen). Je kunt zelf bepalen hoeveel je spint en hoe serieus je het maakt. Je kunt heel individueel in je eentje spinnen of je virtueel aansluiten bij een team (via Ravelry of Facebook) waarbij je elkaar online kunt steunen, stimuleren, uitdagen etc.

De richtlijnen houden in dat:
  • Je spint op alle dagen dat de Tour ook fietst. (Hoeveel je spint die dag mag je zelf bepalen.) Je kunt 'rusten'/ niet spinnen op de dagen dat de Tour de rustdagen heeft (dat zijn 2 dagen van de 23 dagen dat de Tour duurt.) 
  • Op de dagen dat de Tour een zware etappe heeft, zoals in de bergen, kun je voor jezelf met het spinnen ook een uitdagende techniek uitproberen. (Als je in een team spint kunnen dat opdrachten zijn, ik zag bijvoorbeeld ergens blind spinnen voorbijkomen, of navaho-twijnen etc.) Maar nogmaals, wat je zelf wil of kan.
  • De laatste dag draag je gele kleding. (Staat voor overwinning) 
 ('Yarn Lab Canada' heeft op YouTube een videoverslag gemaakt van haar bijdrage in 2015. Deel 1 vind je hier Het leuke vond ik dat ze, ook nog enigszins beginnend, lekker enthousiast bezig is en gaandeweg de dagen verschillende technieken laat zien.)

Maar goed. Niet dat ik hier specifiek aan mee ga doen verder. Tóch, het valt wel grappig samen net nu ik mijn eerste schreden op het spinnewiel zet. De gedachte dat er in deze periode veel spinners aan het werk zijn sterkt me wel, de globale spinners-vibe!
Gisternamiddag kwam de bestelling van Louët binnen, de nieuwe trapperverbinding en voor de gelegenheid ook maar meteen een nieuwe wielsnaar. Dus toen was al gauw alles klaar voor de start. Een werkend wiel, genoeg kaardvlies om te oefenen en een vrije avond.

Met dit dus als resultaat. Niet perfect gelijkmatig en hier en daar ook overtwist maar voor een eerste keer is het toch maar mooi een spoel vol! Iets van 225 gram. Alle kaardvlies is nu op dus ik zal weer flink wat bij moeten kaarden wil ik weer zo'n spoel volkrijgen zodat ik het kan gaan twijnen. En ik moet me eens afvragen of het wiel niet hier en daar gesmeerd moet worden, het trappen ging best zwaar. Zou niet onlogisch zijn voor zo'n oud wiel, toch?

Het dekbedje van Wurre (wat verdubbeld was sinds ze er afgelopen zondag op lag) is nu dus drastisch in omvang gereduceerd tot een spoel opgewonde getwiste draad. Ze is er minder over te spreken dan ik! Ze wil haar dekbed terug!

woensdag 6 juli 2016

Ruwe vacht wassen, de kortere aanpak.

Goed, ik was dus een beetje in de stress wat betreft het wassen van de ruwe vachten.. of meer onzeker eigenlijk. Zoals je in de vorige blog kon lezen. Gisteren heb ik dus maar de tijd genomen nóg dieper internet in te duiken. En toen kwam ik o.a. dit bericht tegen (I'm gonna wash that sheep right outta ma hair). Veel overeenkomsten en een paar verschillen met de methode van de eerste pogingen eergisteren. Vooral in betrekking tot de temperatuur van het water. Geen >80 graden maar 60 graden. Zo'n beetje de temperatuur die uit je hete kraan komt, zeg maar. Dat betekent, geen gedoe met fornuis en pannen op het vuur. Maar het wast dus ook niet álle lanoline weg, wel een groot deel.

In eerste instantie dacht ik dat het dus niet voor mij was, aangezien ik ook de mogelijkheid wil hebben om te verven vóór het spinnen (en voor het 'pakken' van de verf is lanoline in de wol natuurlijk niet erg handig). Maar volgens deze 'Maid in Wales' is dat niet zo'n probleem. Het kleine beetje lanoline spint lekkerder maar als je het eerst wil verven dan zullen de zuren van de verf/beits het laatste restje wel verwijderen.
We zullen zien of het echt zo is, en dat weten we alleen door het uit te proberen. Dus vandaag was weer een wasdag, of eigenlijk een wasochtend, want deze manier gaat zo veel sneller.

Allereerst had ik voor mezelf wat waszakjes gekocht. Deze zijn 30x40 cm en er gaat zo'n 200 gram wol in (drooggewicht), redelijk los. Voor de zak van 1 kilo ruwe wol waren dat dus 5 zakjes. Superfijn die dingen en ze kosten maar iets van 0,35 cent per stuk.

Voor die prijs hoef je dus niet te gaan klungelen met te weinig zakjes. Kon in één keer alles inpakken en gelijkmatig verdelen.

Binnen vulde ik de gootsteen met heet water uit de kraan en daarbij een keteltje kokend water, dan kwam ik rond de 60 graden uit.  Zakje erin en voorzichtig onderdompelen (handschoenen!! Heet!)

Had in dit specifieke geval wel de fout gemaakt door het afwasmiddel bij het vullen al toe te voegen, dat geeft veel meer schuim. Afwasmiddel kun je beter ingieten als de wasbak al vol is en dan voorzichtig doorroeren.


Na een kwartier haalde ik de wol eruit, liet het water een beetje weglopen en vulde weer bij met heet water uit de ketel. Zodat het allemaal niet te erg afkoelde. Bij elkaar lag de wol tegen een half uur in het hete sopwater. (al heb ik begrepen dat een kwartier ook genoeg kan zijn)


Vervolgens het sopwater (met de lanoline) heet laten weglopen en een paar keer spoelen met het heetste water uit de kraan. (= ongeveer 50 graden) Steeds een klein laagje, wol onderduwen en weer weg laten lopen. Tot er geen schuim meer uit komt. Hier was dat na 3 x spoelen.

Aangezien ik de wasbak weer wilde gebruiken voor de volgende lading wol ging deze schone wol zolang in een pannetje met heet kraanwater (50 graden) om daarin langzaam af te koelen.

Pas als de wol in die pan voldoende was afgekoeld (ongeveer 35 graden) ging het buiten in een grote bak met azijnwater (20 graden) voor minimaal een half uurtje of tot ik er tijd voor had.

En tot slot weer uitgeknepen op het wasrek te drogen.  Een handige aanschaf zou nog een losse tweedehandse centrifuge zijn, dan kan de wol eerst (nog in de zak) gecentrifugeerd worden. Dat verkort de droogtijd aanzienlijk. Ik hou marktplaats al in de gaten. Zodra er een hier in de buurt wordt aangeboden ga ik erop af.

Tussen de was-sessies door had ik nog tijd om alvast wat van de gewassen wol van eergisteren uit te kammen. Ik knip de gele harde stukjes er dit keer dus niet uit, maar kam ze eruit. Ik weet nog steeds niet precies wat het nou is maar als 80, of zelfs 100 graden het er niet uitwast, dan is het kennelijk iets wat erbij hoort. Misschien hebben sommige vachten het minder, maar voor nu moet ik er maar gewoon mee dealen. En de wol moet toch wolkig gemaakt worden voor het de kaardemolen in kan.  Het is best wat werk maar als het niet anders kan dan is het dus zo. Het hoeft ook allemaal niet meteen klaar.

Trouwens, ik heb als experiment een stukje gewassen ruwe wol van eergisteren (nog ongekamd, dus mét gele stukjes) in de koudbeits gelegd. Die ga ik binnenkort proefverven en dan zal ik vanzelf zien of het iets is wat effect heeft op het verfproces. En dus of de gewassen ruwe wol eerst schoongekamt moet worden voor het in een verfbad kan of niet. Doen is weten!

dinsdag 5 juli 2016

Wolwas stress

Oké, de grote wasdag. Ik snap nu wel een beetje waarom veel spinners hun wol gewoon in lontvorm kopen. Geen gedoe met uitsorteren, weken, wassen, viltgevaar en drogen. Want hoewel ik dacht dat ik goed geïnformeerd te werk kon gaan met o.a. dit specifieke blogbericht in m'n geheugen gegrift (washing raw wool step by step), heb ik toch een beetje hete wolwas stress. Voornamelijk omdat die akelige gele harde puntjes van een eerdere poging ook nu in de wol blíjven, zelfs na anderhalve dag voorweken in koud water.
Het proces voor heet wassen wat ik doorloop is volgens mij precies zoals beschreven, en ook bij andere blogs die ik hierover gelezen heb vond ik niets terug over hardnekkige plekken na heet wassen. Dus wat is er aan de hand? Het lijkt me namelijk erg onwenselijk bij het verven van de gewassen ruwe wol als daar nog van die harde gele plekjes inzitten die waarschijnlijk verfstof afstoten. Ben ik de enige? Wie weet raad?

De wol heeft in eerste instantie minimaal 24 uur in koud water voorgeweekt. Veel van de troep, poeprestjes, strootjes etc. heb ik in die fase al zoveel mogelijk verwijderd. Het water is daarna een keer verschoond.

Daarna verdeel ik stukken wol in oude uien-netjes om vervilten zoveel mogelijk te beperken. Niet heel compact volgestouwd uiteraard. Er zit schat ik 40-50 gram wol per netje (droogggewicht)

Die netjes gaan vervolgens in een pan met zeepwater (meer specifiek, vloeibaar afwaszeep) een flinke flinke kneep, genoeg voor een paar keer afwassen. Het schijnt dat afwassop beter is in het verwijderen van vet (lanoline) en Ph neutraler is dan wolwasmiddel.

Het water in de pannen is op dat moment redelijk warm, iets van 55 graden C. De netjes liggen helemaal onder. Langzaam wordt de temperatuur opgehoogd.

Als de temperatuur boven de 80 graden C. is gaat het vuur op laag en blijft alles een half uur verder trekken. Heel voorzichtig draai ik de netjes halverwege een keer om en por ik af en toe met de houten lepel voorzichtig in de wol.

Na dat halve uur wordt het waswater heet afgegoten en gaan de netjes eventjes in een (nieuwe schone) pan van ongeveer 70 graden.

En vervolgens in de wasbak met eerst 60 graden en geleidelijk steeds iets koeler, tot handwarm.

Waarna ze met handwarm-koud water grondig worden uitgespoeld en voorzichtig uitgeknepen (niet gewrongen)

De wol wordt ten slotte uit de netjes gehaald, een klein beetje uitgetrokken en te drogen gelegd op een wasrekje tussen twee lagen gaas. Af en toe worden ze omgedraaid voor gelijkmatige droging.

Maar haast overal zitten nog van die gele harder aanvoelende plekken waar de wol wat samengevoegd lijkt. Die stukjes drogen ook wat minder snel dan de rest van de wol.

Met een borsteltje krijg je het er wel uit en dan heeft het meer iets weg van een soort korstjes. Maar dat borstelen is wel ontzettend veel werk en poft de wol al voor een groot deel op. Liever had ik ze helemaal niet. Maar weet niet wat ik nu moet doen om ze met wassen weg te krijgen, en of dat überhaupt kán.

Heb bij één wasronde een keer ander (duurder) afwasmiddel gebruikt, maar dat maakte geen verschil behalve dan dat die ontzettend lastig uit te spoelen was met z'n hardnekkige schuim. Ook heb ik (al was dat een beetje bij ongeluk) een pan een keer tot kookpunt gebracht. Ook geen verschil. En een uur de >80 graden C aanhouden i.p.v. 30 minuten maakte ook niets uit.
Het enige verschil wat ik verder merkte met wel of niet een dag koud voorweken, was dat het zeepwater veel schoner bleef met voorweken, dat was wel prettig. Maar verder weet ik het allemaal ook niet meer.
Ervaringen van anderen zijn zeer welkom! Hebben jullie die plekjes óók? Hoe erg is dat bij het plantaardig verven? Is er iets wat ik anders moet doen?

maandag 4 juli 2016

Spinnen, de voorbereidingen, deel 2

Zondag had ik voornamelijk nog allerlei andere dingen te doen, maar vanaf het avondeten kreeg ik weer wat tijd. De eerste lading wol die ik zaterdag had gewassen en die buiten onder het afdak lag, was inmiddels ook mooi gedroogd (ondanks regenbuien). Dus dat betekende dat ik verder kon met het ontdekken van de volgende stap, het kaarden op de pas schoongemaakte kaardemolen!
Maar eerst die gelige plekken in de wol nog. Die vertraagden de boel wel een beetje want ze voelen net wat harder aan. Wat is dat toch? Met een fijntandig poezekammetje kon ik het wel uitkammen maar dat zou wel enorm veel werk zijn. Het leek me makkelijker om die topjes er maar gewoon uit te knippen, wat al met al ook belachelijk veel werk was. Ik hoop echt dat het koud voorweken van de overige wol me dat leed gaat besparen!

Afgezien van het wat uittrekken van de plukken wol, (opfloffen is een niet bestaand maar beter woord) kon het de kaardemolen in. Spannend! Laat ik dáár nu net geen foto's van hebben gemaakt.

Maar wél van het eindresultaat. Twee grote dikke kaardevliezen zijn het geworden, net een klein dekbedje, heel fluffy. Ik heb de wol 3x door de molen heen gehaald zodat de vezels uiteindelijk allemaal mooi dezelfde kant op lagen.

Dat dekbedje wilde poes Wurre ook wel eens meemaken. Ze was er als de kippen bij voor de officiële goedkeuring. 

Nou, volgens mij zit dat wel goed! Al spinnend (héé, een mede spinster dus!) vleide ze zich koninklijk neer, nestelde zich een keer rond en....

....al gauw in diepe slaap. Midden op m'n vers gekaarde wol. Als dat geen compliment is! Ik bedacht me trouwens wel dat de enorme volumevermeerdering die kaarden aan de wol meegeeft niet het meest handige was qua opslag. Dus al die wol die nu nog ligt voor te weken in het koude bad ga ik na het wassen echt niet allemaal meteen kaarden want waar láát ik dan alles? Conclusie, als ik de gewassen wol straks wil gaan verven dan gaat dat dus ook niet in gekaarde toestand, maar gewoon als onooglijke frotjes gewassen wol, en dan pas de kaardemolen in, vlak voor het spinnen.

Tja, dat spinnen. Inmiddels was het al redelijk laat maar ik kon me niet weerhouden om toch alvast een eerste proefspin te maken. Klein stuk van het dekbedje afgescheurd en vol goede moed achter het wiel gaan zitten. Alle videofilmpjes nog vers in m'n geheugen, hier gaan we dan!

Nou.... 
Hoe zal ik het zeggen.... 

Ondanks dat ik de afgelopen dagen af en toe droog heb geoefend met trappen en tempo houden als voorbereiding op dit grote moment, leek m'n hele interne bedrading tussen voeten, handen en ogen wel compleet van de kaart. Het ging voor geen meter! Haha. Teveel tegelijk. Ik zat er als een complete randdebiel achter! Eén grote miscoördinatie.

Dit alles duurde hooguit 2 minuten, toen gebeurde er dit:
Het spinnewiel hield mijn gehork niet langer vol en brak als noodgreep terstond het trapleertje. Als een opstandige knol die een onhandige ruiter van z'n rug werpt. Einde oefening, klaar!

Het is niet geheel ondenkbaar dat dit zou gebeuren, nu ik erover nadenk. Het trapleertje is bij dit oude beestje nog echt een leertje zo te zien, en na al die jaren droog staan wil dat nog wel eens sneuvelen. Een nieuwe 'trapperverbinding' (van polyurethaan inmiddels) is al in de bestelling, maar de komende dagen zal het dus wel niet van spinnen komen.

Niet dat ik niet genoeg wolwassen te doen heb trouwens. Want afgezien van die ene zak van 1 kg Texel wit die ik gisteren op de foto liet zien en die in z'n geheel in de koude week ligt, heb ik nóg zo'n zak. En erger nog, óók een zak van 4 kilo Texel lam. En dan komen volgend weekend die Belgische bruine vachten nog!! Hier herken je ook de onervaren spinner. Geen idee hoeveel wol je nodig hebt. Ik dácht slim te zijn door de bolletjes wol van m'n lopapeysa's te tellen, maar was even vergeten dat die bolletjes niet 100 maar 50 gram zijn. Of eigenlijk 45 gram bij nawegen. Ik heb dus meteen al 2x te ruim gerekend bij de bestelling. Volgens mij heb ik straks dus genoeg voor wel 12 truien!! OMG!!
Eerst die eerste zak maar eens zien weg te wassen. Die zomervakantie duurt nog wel even.

zaterdag 2 juli 2016

Spinnen, de voorbereidingen

Het is juli, ein-de-lijk. Voor mij betekent het dat ik nu voor zo'n 90% van de tijd vakantie heb. De laatste workshop is gegeven, de laatste vergadering geweest. Rest alleen nog wat losse eindjes en een lokaal om op te ruimen. Maar tussendoor echt al wel zeeën van vrije tijd. Heerlijk!
Aangezien het niet echt weer is om in de moestuin te werken vanwege alle aanhoudende buien (het seizoen lijkt steeds meer in het water te vallen daar) kom ik vanzelfsprekend bij de wol uit. En dan vooral bij m'n eerder ontstane plan om te leren spinnen.
Afgelopen winter kreeg ik al een spinnewiel cadeau (van Jeannette en Marleen) en een soort eeuwigdurende bruikleen op een kaardemolen (van m'n werk), én een reservering op een paar geschoren schapenvachten (van onze Belgische vrienden.) Wat nog miste was vrije tijd. En die heb ik nu.
Tijd voor actie!

Die (inmiddels geschoren) schapenvachten uit België komen er waarschijnlijk volgend weekend aan, want dan staat er een groot samenzijn gepland. Ik heb al wel te horen gekregen dat ze behoorlijk vies zijn en stinken, dus ik ben op internet gaan zoeken naar hoe je zo'n vieze vacht eigenlijk te lijf gaat. Kwam op YouTube 'n filmpje tegen over "skirting a raw sheep fleece" en weet nu dat van zo'n ruwe vacht al ongeveer de helft zo de composthoop op kan vanwege poep, vilt, korte wol of anderszins ongemak. Dat scheelt een hoop gedoe. Goed om te weten.

Verder heb ik een tijd zitten onderzoeken of je nu wel of niet meteen de lanoline uit de ruwe wol moest wassen, want qua kaarden/spinnen kan het zowel met als zonder. (Al schijnt mét lanoline makkelijker te gaan) Voor mij hangt de keuze daarvan samen met of ik de wol voor of na het spinnen wil gaan verven, want bij verven móet de lanoline al weggewassen zijn. Als je wol vóór het spinnen verft dan heb je andere mogelijkheden qua kleur en kleurcombinaties dan als je ná het spinnen de garens verft en die eerste lijken me net wat interessanter.

Ik begon ook maar eens met het schoonmaken en leren kennen van m'n louët spinnewiel S10, die al die tijd zolang in een hoekje op zolder had gestaan. Licht sopje erover en daarna (weer op YouTube) filmpjes gekeken over het gebruik ervan (de 1e van een reeks van 4 hoofdstukken over de louët vind je hier.) en daarnaast ook ontelbaar veel andere filmpjes over spinnen gekeken en de verschillende spintechnieken die allemaal mogelijk zijn. Ik ben erg dankbaar voor al die mensen die wereldwijd filmpjes hierover posten want door het te zien begrijp je het veel beter dan door erover te lezen. Lang leve YouTube!

Verder uuuurenlang bezig geweest met het schoonmaken van de kaardemolen want die zat vol met decennia-oude wol en vettigheid. Wat een rotklus wat dat, zelfs met een heel handig klein tandenborsteltje van de orthodontist. Uiteindelijk toch gelukt! Pffff.. Ik twijfel na dit klusje nu wel meer of ik überhaupt met vette wol wil gaan kaarden. Neig nu nog meer naar schone (gewassen) wol eigenlijk.

Omdat ik stiekem eigenlijk helemaal niet helemaal tot volgend weekend wil wachten met wol verwerken had ik een paar dagen geleden toch alvast maar ruwe wol besteld bij Purewol. Gesorteerde Texel-wit. Vandaag kwam het binnen, vonden de beestjes héél interessant ruiken! En aangezien het al snel weer flink onweerde buiten meteen maar ermee aan de gang gegaan. Lanoline eruit wassen zodat ik met schone wol verder kan.

Tenminste, dat was de bedoeling. Ik deed een aantal stukken wol in netjes in een pan met flink wat wasmiddel en verwarmde het naar 80 graden C. voor een ruim half uur. Als het goed is komt dan de lanoline vrij die je vervolgens kunt gaan afgieten om de wol daarna rustig in steeds koeler wordend water uit te spoelen. Al die tijd kun je het niet al te erg bewegen om vervilten tegen te gaan. Maar daardoor gingen de bruine vlekken er ook niet uit.

Ik geloof niet dat het dus helemaal goed is gegaan, want ook na het koud spoelen bleven die bruine stukken zitten. Het zijn de uiteinden van de plukken wol. Voor nu laat ik het gewoon drogen en zal het daarna kaarden, om te zien of het dan minder wordt. Kan altijd na het spinnen nog eens heet wassen, bedacht ik, als ik ze daarna ga verven. Want deze plukken ga ik ondanks het wassen niet ervoor verven, dat kan m'n geduld niet aan....Ik wil zo snel mogelijk gaan oefenen met het spinnen zelf.

Heb nu wel de overige wol alvast in een koud bad liggen om 'n nachtje voor te weken. Hopelijk worden ze dan schoner als ze in de hete pan gaan morgen. We zullen zien.

Het beginnetje is in ieder geval gemaakt, en daarmee de vakantieperiode van start!!