dinsdag 29 maart 2016

De ultieme test



Nog een kwartaal en ik ben een jaar bezig met sokkenbreien. En al die tijd ben ik bezig om m'n zus ook weer aan het breien te krijgen. Al vanaf het allereerste blogbericht schrijf ik haar aan, Mir...doe het ook!! Het is zóó leuk. Maar tot dusver geen succes. Zelfs niet nadat ik haar een paar keer meegenomen had naar de wolwinkel. Terwijl zij eigenlijk degene was die altijd wel met vlagen door is blijven breien.
Het is overduidelijk dat ze nu niet in zo'n vlaag zit, dus ik kan praten en overtuigen wat ik wil, ze doet het toch niet. Al helemaal geen sokken.
Toch is er een kleine overwinning van mijn kant. Haar argument dat ze niet van gebreide sokken hield omdat die zouden kriebelen is inmiddels uit eigen ervaring weerlegt. Ik had haar namelijk een tijdje terug een paar van mijn eigen sokken te leen gegeven en die draagt ze nog ook!! Kijk maar hoe ze laatst onverwacht bij me op de bank zat!

"En, en, en... kriebelen ze?" vroeg ik meteen. Want dit is natuurlijk de ultieme test.
Een kleine glimlach en toen vol overtuiging: "Nee, ze kriebelen niet! Ze zijn desnoods een beetje aan de warme kant."
Haha, ja, dat laatste klopt nu zo onderhand wel een beetje met de stijgende temperaturen buiten. Maar met een historie van onze chronisch koude voeten is dat eigenlijk een pluspuntje.
Ik houd moed, misschien krijg ik haar toch nog ooit zover ; )


In de tussentijd is het internationale Sokkenbreimachine treffen bij Bertus achter de rug. Ik ben er natuurlijk naartoe gegaan om te kijken wie er nog meer even gek is als ik, euh.. met zo'n machine werkt.

undefined
Ik plaag een beetje, vond het best spannend om als groentje tussen de geroutineerde sokkenbreiers te lopen, maar dat was nergens voor nodig. Wát een leuke mensen zijn sokkenbreiers!! Ik mocht alles vragen wat ik wilde en ze ongegeneerd op de vingers kijken terwijl zij moeiteloos doorwerkten op hun eigen meegebrachte machines. Een hele hoop bijgeleerd, vooral kleine trucjes om alles wat sneller te kunnen laten verlopen.
Monika en Marietje vertelden honderduit over hun eigen ervaringen en lieten zien hoe zij de hiel deden. Met Marjon een heel leuk gesprek gehad want zij is op dezelfde manier aan sokkenbreien begonnen als ik, alleen dan een paar jaar eerder. En Annie heeft me verbluft met de mogelijkheden die de machine nog meer biedt, het ene na het andere steekje deed ze met vliegende vaart voor. Ik had geen idee dat je ajour, of valse kabels kon doen bijvoorbeeld. En gelukkig was daar ook Annet, die net als ik pas sinds kort een machine heeft en vooral kwam om te kijken en te leren. Samen kwamen we er tot onze grote opluchting achter dat iedereen heel normaal was en zeker geen suffe mutsen!!  Haha. De uren vlogen voorbij. Leuke dag!

Toch niet meteen zelf weer op de machine verder gegaan. In plaats daarvan een paar Bontesokken op de pennen opgezet. Slow knitting. Het is een beetje druk nu, wil m'n hoofd en lijf wat meer kunnen ontspannen.
Maar binnenkort....

maandag 21 maart 2016

Streepjes, streepjes, streepjes

Na de vorige keer niet veel tijd gehad om nog te schrijven. Maar al vrij snel nadat ik de vorige Bontesokken had gebreid, ging ik aan de slag met het oefenen van streepjes. Streepjessokken zijn naast de Bontesokken m'n favoriet. Voor mijn gevoel kun je er daar niet genoeg van hebben.

Maar ik ben nog zoekende naar wat ik het meest vind kloppen. Qua strepenbreedte, boordlengte, hielinzet, kleurverloop, beenlengte etc. Zomaar een sok breien voor het breien is voor mij niet voldoende, er moet wel een zekere esthetiek bij komen kijken. Dat zal de kunstzinnige inslag wel zijn.

Ik begon met deze. Een kleurcombinatie van framboos en bruin, waarbij de framboos enigszins schakeert en het bruin stabiel is. Omdat hier de strepenbreedte 6 was (een even getal) kon ik de hiel mooi symmetrisch in een bruine streep inbreien, dan zie je er aan de voorkant niets van want dan lopen de strepen mooi door. De kleuren maken elkaar een beetje modderig, maar toevallig hou ik wel van de wat vuilere kleuren. Al mag het wel een tikje sprankelender.

Sokkenpaar 14
Wol: Drops Fabel: Uni Colour 300; Print 822
Strepenbreedte: 6 (via meereizende wol)
Hiel: Short-row
Techniek: CSM 72 Cuff-down



Vervolgens ging ik aan de gang met twee verschillende bollen langzaam verkleurende wol. Nu met strepenbreedte 5. De hiel is hier gewoon doorgebreid. Door deze verlopende wol krijg je altijd dat de strepen rond de enkel wat sneller van kleur veranderen doordat er een stuk wol in de hiel verbruikt wordt, maar dat valt eigenlijk amper op. Of in ieder geval, niet storend. Wel is bij één sok (van de rechtervoet in dit geval) de afwisseling van de kleuren minder contrastrijk richting boord. Dat kan net zo uitkomen bij die bolletjes, maar fijn vind ik het niet. Omdat hier de sokken van teen naar boord worden gebreid had ik eigenlijk niet genoeg wol meer om dat te verhelpen. Sund.

Sokkenpaar 15
Wol: Drops Delight: colour 08 en 10
Strepenbreedte: 5 (via meereizende wol)
Hiel: Short-row
Techniek: CSM 72 Cuff-down

Tot slot ging ik voor iets feller (hoewel op de foto de kleuren een heel stuk bonter zijn dan in het echt, vooral het roze is in het echt meer paars) Smallere streepjes van 4 rondes. Zelf vind ik dit achteraf iets te smal, tenminste, voor die lange smalle voeten van mij. 


Toch, nog steeds lekkere sokken verder.

Sokkenpaar 16

Wol: Drops Delight: colour 09 en 14
Strepenbreedte: 4 (via meereizende wol)
Hiel: Short-row
Techniek: CSM 72 Cuff-down

In alle gevallen heb ik de draad van de strepen laten meereizen. Het is dus geen kwestie van de draad steeds afknippen en later afhechten. Dat is onnodig veel werk. Ik was wel benieuwd of het op de machine strak eruit zou komen, zonder gaatjes en dat blijkt gelukkig het geval. Je werkt dus met twee bolletjes tegelijk per sok. Het enige wat ik nog niet heb uitgeprobeerd is of ik ook de jogless steek kan toepassen hierop, zodat de streep optisch wat traplozer oogt. Voor nu heb ik gewoon de draad steeds aan de midden-achterkant laten wisselen van kleur en eerlijk gezegd valt het dan ook haast niet op hoor.


Dus dat was even een rondje streepjessokken. Daarna nam werk en moestuin mijn tijd meer in beslag. Het worden steeds drukkere tijden op de tuin en het weer wordt ook steeds warmer, dus ik zit een beetje in dubio. Van een kant wil ik graag een voorraadje opbouwen voor m'n eerste markt waar ik (o.a.) sokken voor de verkoop wil gaan aanbieden. Maar misschien moet ik daar nog even mee wachten. Je kunt ook teveel willen hè?

zondag 13 maart 2016

Quick, quick, slow

Er zijn deze week 3 paar "Bontesokken" bijgekomen. Twee van de breimachine (quick, quick). En eentje van de pennen (slow).

Met de breimachine ben ik nu vooral veel aan het oefenen om er echt behendigheid in te krijgen. De Bontesokken vragen nogal wat kleurwisselingen en ik zoek naar maniertjes om dat sneller te kunnen laten verlopen zonder makkelijk foutjes te maken. En de eerlijkheid gebied te vertellen dat er toch bij elke sok nog wel eens wat mis gaat. Vaak steekjes die vallen, in het ergste geval bij de hiel. Zucht. Het zijn vaak eigen domme foutjes, en ik kan ze weer verhelpen maar liever besteed ik daar geen extra tijd aan. Liever doe ik het meteen goed. Het hele idee van de breimachine is juist dat je er snel op kan werken zodat de sokken die daarop zijn gemaakt betaalbaarder worden voor de verkoop, of makkelijker weg te geven zijn aan anderen zonder een enórme tijdsinvestering van mijn kant. Dusss, blijven oefenen. Komt allemaal goed.

Voorbeeld
De Bontesokken die van de rondbreinaald zijn gekomen zijn een heel ander verhaal. Daar was ik natuurlijk niet afgelopen week pas aan begonnen, maar veel eerder al.  Die doen er namelijk veel langer over eer ze klaar zijn.


Je zou je kunnen afvragen waarom ik niet voortaan alles op de machine zou doen, maar het werken daarop is toch heel anders hoor. Allebei héél erg leuk maar de machine is iets actiever en minder vrijblijvend. En dan bedoel ik, als ik een sok op de breimachine opzet dan moet ie ook af. Daarop werk ik minstens pér sok. Of per sokkenpaar. Ik doe het nooit in een verloren uurtje omdat ik toevallig net even tijd heb, en ik kan 'm ook niet meenemen als ik ergens anders moet wachten. En misschien nog wel het belangrijkste, ik kan het niet liggend doen!! Heerlijk 's avonds op de bank bijvoorbeeld. Dat gaat met de rondbreinaald juist allemaal weer heel erg goed.
Ik doe het dus gewoon lekker alletwee!

Sokkenpaar 11 + 12
Wol: Meerdere kleuren en merken sokkenwol
Hiel: Short-row
Techniek: CSM 72 Cuff-down

Sokkenpaar 13
Wol: Meerdere kleuren en merken sokkenwol
Pen: Rondbreipen 80 cm. dikte 2,5
Hiel: Forethought/Afterthought/Shortrow hiel (zonder wigje)
Techniek: 2 tegelijk, teen-op. Continental style

vrijdag 4 maart 2016

Sokkenpaar n# 10: Scheepjes-streepjes

Begin januari verlekkerde ik me in de wolwinkel over nieuwe bolletjes "Scheepjes sokkenwol". Prachtige langzaam verkleurende wol in de mooiste kleurcombinaties. (Toen ik net met sokken breien bezig was, tijdens m'n 2e paar, vond ik langzaam verkleurende wol helemaal niet zo mooi, maar daar kwam verandering in toen ik ontdekte dat je daar juist de mooiste streepjessokken van kan breien, zoals m'n 5e paar.) Het werd wel weer eens tijd voor nieuwe streepjessokken, vond ik zo, en nam een bolletje mee.

Voorbeeld

Oorspronkelijk met het idee om ze voor m'n neefje te breien, die in April 20 jaar wordt en wel gecharmeerd is van m'n zelfgebreide sokken maar het niet zo hardop durft te vragen. Zoiets moet je juist aanmoedigen, dacht ik met een vrijgevig tante-hart. Dus vooruit, aan de slag.
Maar al na een halve dag breien begon de moed me wat te zakken. Hoe lief ik m'n neefje ook vindt met z'n maat 43 voeten, het is wel heul veul werk (maar dan ook echt hè) en feitelijk was ik pas net begonnen! Ik begon het steeds minder leuk te vinden om daar m'n tijd in te gaan steken waardoor de lol er eigenlijk nogal snel vanaf ging. De sokken bleven van de weeromstuit langdurig in een hoekje onaangeroerd liggen. En elke keer als m'n oog erop viel voelde ik een inwendige strijd.
Hoe leuk het ook is om iemand zelfgebreide sokken te geven, feitelijk is het een buitenproportioneel groot cadeau wat door de ontvanger zelden zo wordt gevoeld. Tenminste, niet in dezelfde waarde.
Het argument dat je-breien-toch-leuk-vindt is ook niet echt steekhoudend. Ik vind m'n werk óók leuk, maar dat doe ik ook niet gratis. Hobby of niet, je steekt er uren, energie, liefde en aandacht in, waarom zou dat minder waard zijn?

Dus tja. Wat te doen met die sokken?

Nou, die hou ik dus toch maar lekker zelf, sorry neefje. 
Vandaag zijn ze af gekomen en ik vind ze prachtig. Deze wol is wat pluiziger en het lijkt wel of ze daardoor extra warm zijn. Lekker bij al die waterkoude dagen van nu.


























Maar wie weet.. De komst van de antieke sokken-breimachine geeft wel wat perspectief. Het zou zomaar kunnen dat het me lukt om daarop mooie persoonlijke sokken te breien tegen een betaalbare prijs. En dan tegen een uurloon dat dichter bij Europese waarden ligt dan dat bij die van de kinderen in Bangladesh, om maar een voorbeeld te noemen. Ik ben er nog op aan het broeden. En de machine en ik moeten nog wat meer op elkaar ingespeeld raken. Zou wel tof zijn, toch?

Wol: 1 bol Scheepjes invicta colour. Farbe 975. 100 gr.
Pen: Rondbreipen 80 cm. dikte 2,5
Hiel: Forethought/Afterthought/Shortrow hiel (zonder wigje)
Techniek: 2 tegelijk, teen-op. Continental style