vrijdag 30 oktober 2015

Een pakje werd bezorgd!


Er werd deze week een doosje bezorgd, en dat betekende dat de poezen er als de kippen bij waren om het geheel te checken. Doosjes werken als een kattenmagneet. En een doosje met wol is helemaal een feest!
Ook voor mij trouwens.
Zoals je ziet heb ik mezelf weer eens niet echt ingehouden, maar geheel met permissie. Hierin zit namelijk grotendeels de wol voor de beloofde lopapeysa voor m'n lief. En dat is best een dingetje want het begint er steeds meer uit te zien dat ik echt, daadwerkelijk en met redelijke zekerheid een trui voor hem ga breien. 
(Ooit gehoord van de "curse of the love sweater"? Nee? Klik maar eens hier dan.)
Redelijk gewaagd dus wel.

Je mag me succes wensen met hoop op een goede afloop! 
(De planning is dat het vóór de Kerst klaar zal zijn..... de trui dan, niet de relatie!)

Vooralsnog moet eerst mijn eigen eerste lopapeysa af. Ik kwam net van één kleur een bolletje te kort en moest noodgedwongen stoppen. Die zat dus ook in dat doosje. Maar zie hoe ver ik inmiddels al ben! 
Nu de poes nog overtuigen om ergens anders te gaan liggen. hmm

donderdag 29 oktober 2015

Sokkenpaar #5, jogless stripes

Voorbeeld
Van alle sokken tot nu toe hebben deze het langste op de pennen gestaan, dat kan ik uitleggen. Maar het grote nieuws vandaag is dat ze eindelijk af zijn!! Ze moeten nog in een sopje maar dan kunnen ze de la in en gedragen worden. Weer een paar erbij!! Joehoe!!

Strepen

De nieuwe techniek die ik bij dit paar sokken wilde uitproberen was het breien van strepen. Want anders dan het allereerste paar sokken dat ik breide, waarvan de wol zelfstrepend was, had ik hier geen zelfstrepende wol maar langzaam verkleurende wol. Precies zoals het enigszins teleurstellende tweede paar. De wol was destijds tegelijk gekocht, en van hetzelfde merk als dat tweede paar dus ik wilde er liever wat leukers mee doen dan wéér alleen maar rechttoe-rechtaan breien met hetzelfde (waarschijnlijk dus ook een beetje tegenvallende) resultaat. 
Inmiddels had ik al ontdekt dat je met langzaam verkleurende wol heel goed strepen-sokken kon maken. Omdat dan niet de gehele sok langzaam van kleur verandert, maar dat dat streepsgewijs gebeurt, iets vrolijker leek mij. Op internet had ik er al hele mooie voorbeelden van gezien, dus dat werd het plan. 
De strepen die je op de foto ziet zijn er dus zelf ingebreid. Dat verkrijg je door de wol van elke sok in tweeën te delen en die om de aantal rijen steeds af te wisselen. (hier om de 5 rijen)
Omdat ik de twee sokken tegelijk brei op één rondbreinaald betekende dat dus geen 2 bolletjes, maar 4 bolletjes (2 per sok) die aan je breiwerk hangen. Een béétje een gedoe bij het draaien elke keer, dat wel.


Maar op zich verder wel handig. Bovenstaande foto is de binnenkant en daar zie je dat de wol dus mee omhoog reist en zo steeds een streep overslaat. Er zijn zo veel minder draadjes om later weg te werken. Al kwam het af en toe wel voor dat een bolletje afgeknipt werd om even wat verder af te wikkelen zodat de afwisselende kleuren contrasterend genoeg bleven. En heb ik speciaal voor teen, hiel en boord de wat donkerpaarse stukken opgezocht. Al met al iets meer werk.

Jogless stripes

Oké, voor zover de strepen. Dat is nog wel enigszins makkelijk om te doen. Het enige waar ik rekening mee hield was dat ik de strepen halverwege de achterkant vd sok van kleur liet wisselen, zodat het zo min mogelijk op zou vallen. Maar verder zit er niet veel moeilijkheid aan.
Maar daarnaast is er nog een ánder trucje: De jogless stripe, oftewel naadloze streep.

Omdat je bij sokken in een spiraal omhoog breit is het zo dat als je van strepenkleur verandert, het er min of meer uitziet als een 'trapje'. En dat valt vooral op als je elke keer op dezelfde plek van kleur verandert (zoals bij mij steeds halverwege de achterkant). Dat trapje kun je een beetje verdoezelen, en daarvoor volgde ik deze link op YouTube. Veel makkelijker om te volgen als je het ook meteen kan zien.

Met als resultaat deze iets te roze streepsokken. Ja, ik vind ze echt een beetje té zuurstok geworden, dat was ook de reden dat ik het afbreien niet als hoogste prioriteit had. Maar dat is dan voor de meer vrolijke winterdagen zullen we maar zeggen. De wol is iets dikker dan de vorige bollen en het breien op zich ging een stuk sneller toen ik eenmaal doorhad dat ik de bolletjes per sok beter in bakjes kon leggen zodat ze niet zo in elkaar gingen draaien de hele tijd. Pffff

Heel blij dat ze af zijn. Deze jogless stripes-techniek ga ik zeker nog wel een keer toepassen, maar dan in iets gematigder kleuren denk ik.  En wat ik ook geleerd heb inmiddels: geen 2-kleurig getwijnde draden meer voor mij. Ik vind dat te gespikkeld eruit komen te zien in een brei-werk, en een stuk minder mooi dan effen garen. Maar voor nu ben ik weer heeeel tevreden!!

Wol: 1 bol Schoppel crazy zauberball stärke 6 col. 2095 Indisch Rosa. 150 gr.
Pen: Rondbreipen 80 cm. dikte 3,0
Hiel: shortrow heel
Techniek: 2 tegelijk, teen-op, jogless stripes.

zondag 25 oktober 2015

Sokkenboord overgang, hoe voorkom je 'pootjes'

Ik geloof niet dat de term "pootjes" een algemene term is, maar ik bedoel er dit mee:  De lusjes die ontstaan en zichtbaar zijn als je overgaat op een andere kleur wol en waar vervolgens een averechtse steek boven een rechtse steek komt.
In het geval van sokken krijg je daar vooral mee te maken als je een andere kleur boord breit boven je sok. En dat doe ik toevallig. En met mij vast een hele hoop anderen ook.
Ik vind het persoonlijk mooier als teen, hiel en boord dezelfde effen kleur hebben en de verdere sok zelf lekker bont is. Als je dat dan doet zonder er verder over na te denken dan krijg je zoiets als op onderstaande foto. (Mijn sokkenpaar #3)

Van onderaf bekeken is de sok gebreid in de tricotsteek (je ziet alleen vvvv-tjes). Dit tot en met de blauwe wol. Daarna is overgegaan op een gemêleerde paars/lila wol in 3 recht 1 averecht. 
Op de scheidingslijn stikt het van de paarse pootjes. En op zich is daar verder niets mis mee natuurlijk, maar het maakt het geheel net wat rommeliger. Ze vallen vooral goed op als je de wol bij de boord een beetje uitrekt. Niet zozeer dus als je aan het breien bent, maar als je ze aantrekt springen ze wel in het oog.

Het kan ook anders. Zónder pootjes. De eerste paar keer dat ik zelf sokken breide wist ik dat ook niet. Maar ik las het ergens en besloot het eens te proberen bij mijn sokkenpaar #4. En het bevalt me wel. Het maakt de boordovergang een stukje netter en rustiger. 

Hier bij bovenstaande foto is de sok gebreid in tricotsteek en de boord in 2 rechts, 2 averechts.. en zoals je ziet géén pootjes. Geen eentje! Het is maar een klein verschil maar het lijkt toch een stukje...tja, professioneler. In ieder geval zou mijn oma het beter vinden en daar laat ik me toch een beetje door leiden, al is het postuum.

De truc is heel simpel. Op het moment dat je van kleur gaat veranderen met de bedoeling aan de boord te gaan beginnen (en dus met rechtse én averechtse steken aan de gang gaat) brei je de eerste hele rij in de nieuwe kleur nog gewoon in tricotsteek, en pas daarna ga je aan de afwisselende rechtse en averechtse steken beginnen. Later valt helemaal niet op dat er een rij tricotsteek onder zit. Het lijkt alsof de overgang in steken én kleur gelijk loopt. Er zitten dus wel pootjes, maar omdat ze dezelfde kleur hebben vallen ze niet op.

Sneaky-pootjes dus!!  sssssslim!!

maandag 19 oktober 2015

Ter promotie

Nu dat deze blog zo langzamerhand vorm begint te krijgen en er al een paar berichten opstaan, begin ik héél voorzichtig met de promotie ervan. Het kringetje mag wel wat groter gaan worden dan alleen de mensen uit m'n directe omgeving. Dus vandaar dat ik ter gelegenheid een promotietekeningetje heb gemaakt. Die staat nu op Instagram, waar ik vaak illustraties opzet over m'n moestuin. En is er een berichtje verschenen op m'n andere blog (die ik samen met m'n zus heb over allerhande huis-tuin-en-keuken zaken.)
Vanaf nu mag de wereld het dus wel weten. Bontewol is born!!

woensdag 14 oktober 2015

Het uur van de waarheid

Dat krijg je ervan als je begint met sokken breien in hartje zomer. Genoeg tijd om te breien, dat wel, maar geen gelegenheid om ze daadwerkelijk te dragen. In ieder geval niet langer dan alleen even passen. Veel te warm.
Tot gisteren. Op een of andere manier is de temperatuur buiten ineens dramatisch gekelderd. Zondag liep ik nog zonder jas buiten, en nu is de buitenlucht al rond de 7 graden gezakt. Sjaal en handschoenen kwamen weer tevoorschijn, maar dus óók de zelfgebreide sokken.
Kijk, dat laatste is dan wel weer leuk, want eindelijk kon ik eens gaan ervaren hoe dat nou is, je eigen sokken dragen. Een hele dag! 
Eerlijk gezegd was ik er ook wel erg benieuwd naar want in de afgelopen weken/maanden waarin ik m'n zus probeer te overtuigen om óók aan het sokkenbreien te gaan beginnen krijg ik steeds als reactie dat wol prikt. En niets ergers dan prikkende voeten. Dussss.

Wat als ze nu gelijk heeft? Durf ik het dan wel toe te geven dat het misschien allemaal verloren tijd is geweest, die opvlieging van mij?  En wat daarnaast ook nog zou kunnen qua tegenvallers; continu afzakkende sokken...of sokken die gedurende het lopen langzaam naar je tenen kruipen. Hoe comfortabel zou het dus werkelijk zijn, die arbeidsintensieve sokken van mij. Nu is hét moment daar....
Spannend!!!

Nou... Paniek om niets.
Na een dag vol lopen en staan kan ik met complete overtuiging concluderen: Ze zitten heerlijk! En ik merk niets van prikkers, zakkers of kruipers. Wat een opluchting!! Ik weerhoud mezelf dan ook niet om iedereen op mijn pad ongegeneerd mijn sokken te laten zien. Vol trots en enthousiasme. En tot nu toe niets dan lof. Dus mijn ego heeft ook een opwarmertje te pakken gekregen!

Dusssss, lieve Mirjam, koppige zus. Hup! Sokkenbreien!! ECHT!!


P.s. Ja, die schoenen had ik voor de foto natuurlijk wel even kunnen poetsen, maar met dagelijks in een keramiekwerkplaats rondlopen is daar geen beginnen aan. Hopelijk maakt Raafje, het zielig natgeregende hondje aan m'n voeten, het geheel een beetje goed. Zou wel eens kunnen gaan beginnen aan een truitje voor haar, want dit is natuurlijk best een beetje sneu.

maandag 12 oktober 2015

Een echte Lopapeysa brei je zelf!!

Het heeft niet lang geduurd... Al gauw besloten, nadat ik met de fair isle sampler-sjaal van start ging, dat ik maar beter snel kon gaan beginnen met het breien van een eigen IJslandse Lopapeysa-vest, al helemaal als ik er nog deze winter plezier van wilde hebben. En dat wil ik.
Op internet gezocht naar basispatronen, (Ik ga grofweg uit van het gratis patroon Aftur) verder nog op pinterest naar meer variatie en inspiratie, en ten slotte in de winkel naar mooie kleurcombinaties in wol. (Lopi-wol, uit IJsland)  En dan maar gewoon gáán.

Het is een beetje een sprong in het diepe. De laatste (en eerste) keer dat ik een trui breide is 27 jaar geleden! En tot 3 maanden geleden heb ik daarna een breiloos bestaan geleid. Dus weet ik wel waar ik aan begin? Er is wel informatie op YouTube te vinden over IJslandse truien en het breien daarvan op de rondbreinaald, ik heb zelfs de video van Ragga Eiríksdóttir besteld en bekeken (Knit your own lopapeysa), maar het is allemaal een beetje marginaal, vond ik.
Of nou... ik vind datgene wat ik wil niet allemaal op dezelfde plek. Al helemaal niet stap voor stap. De maten waar ik nu vanuit ga zijn afgeleid van een fijn (gewoon) vest wat ik in de kast heb liggen. Ik wil de mouwen wat langer en slanker, de romp wat korter en iets getailleerd, misschien wel een hoodie, in ieder geval een rits.
Het aantal steken heb ik afgeleid van maten van het basispatroon Aftur, hoewel dat een trui is en geen vest. Hoe je een hoodie breit, of een hoge kraag, of een rits inzet met knipbies, ik moet het gaandeweg nog uitzoeken. Daar wilde ik in ieder geval niet op wachten en ben dus maar gewoon begonnen.

Zoals de foto bovenaan laat zien als eerste gestart met de mouwen. Die brei ik net zoals m'n sokken met z'n tweeën tegelijk op een rondbreinaald. Dan weet ik zeker dat het meerderen op dezelfde plaatsen gebeurt en worden ze dus identiek. Mijn mouwen zelf hebben meer kleur en fair-isle patronen dan wat je bij traditionele lopapeysa's ziet (of wat het oorspronkelijke Aftur-patroon aangeeft) want het voordeel van zelf breien is natuurlijk dat je ook zelf kunt bepalen wat je mooi vindt. Al heb ik nu noodgedwongen even moeten stoppen. De rondbreinaald brak bij het draadje.. grrrrrrrrrrr

Morgen maar weer naar de winkel dan. (en ook een reservepaar kopen!) Dan gebruik ik de tijd nu alvast maar voor het inweven van de losse draadjes, kan maar gedaan zijn.
En dan daarna maar weer doorbreien! Zucht, wat jammer dat ik tussendoor ook nog gewoon moet werken!!

Ik maak af en toe foto's en als het vest af is zal ik zeker het proces beschrijven. (Moet ook wel want ik heb ook al een vest aan m'n man beloofd, dan scheelt het als ik weer na kan kijken hoe ik het allemaal ook alweer gedaan heb.) Maar voor nu, eerst deze maar!! Oef.

zondag 11 oktober 2015

Meebreien met fair isle sampler II

Met m'n nieuw verworven techniek van continentaal breien 'in the pocket' (geleerd bij het afgelopen sokkenpaar) is de weg vrij gekomen voor wat complexer werk. En helemaal ideaal is dan het breien met fair isle patronen. Het typische van fair isle is dat je op een rondbreinaald met nooit meer dan twee kleuren garen per ronde breit, zodat je één kleur garen op de continentale manier vast kunt houden (om je linkervinger) en de andere kleur op de Engelse manier (om je rechtervinger). Dat gaat een stuk makkelijker en sneller dan wanneer je steeds van kleur moet wisselen in je hand. 

De tijd dat ik m'n blik een beetje op fair isle ging richten was vlak voor m'n verjaardag (begin september) en dat was de ideale tijd om dus meteen maar op internet wat boeken daarover te bestellen. O, wat een cadeautjes om door te bladeren toen die eenmaal op de mat vielen! Ik zag al voor me hoe ik de mooiste patronen in m'n eigen sokken kon gaan breien. Niks geen breinloze wol meer voor mij!

Vervolgens kwam ik al surfend, per toeval op de site van Wieke van Keulen terecht. Waar zij, ook heel toevallig, nét een meebrei-project ging starten over fair isle. Namelijk "fair isle sampler II". Geen sokken maar een sjaal. Ook leuk!!

Het laagdrempelige aan dit meebrei-project is dat je elke woensdag op haar site een nieuw patroontje kunt vinden om die week mee aan de gang te gaan, en zo groeit je sjaal in 25 weken uit tot een.. nou ja.. sjaal dus. Niet teveel werk in één en genoeg gelegenheid om te oefenen.

Dus daar ben ik aan mee gaan doen, want zoveel toevalligheden bij elkaar, dat moet wel een teken zijn! Ik ging alleen wel op zoek naar andere (iets goedkopere) wol in kleurtjes die ik mooier vond*, en inmiddels dus al een klein eindje op weg. Het enige nadeel is waarschijnlijk dat als de 25 weken voorbij zijn, de winter ook weer aan z'n eind zit. De vraag is of je de sjaal dan nog lang kunt dragen. Maar dan zijn er altijd de volgende winters nog!

In dit brei-project zit een knipbies, en dat is ook nieuw voor me. Maar ook dat vond ik weer een goed teken want m'n gedachten zijn inmiddels alweer een stap verder aan het dromen. Hoe gaaf zou het zijn om m'n eigen vest te gaan breien. Zo'n mooie IJslandse. Een echte Lopapeysa!! Daar zit ook een knipbies in dus dat móet wel betekenen dat ik daar ook iets mee moet! Haha.

*) Wol: Drops Alpaca  en Drops Alpaca mix
(Codering volgens patroon Wieke van Keulen)
A: col. 7815 groen/turqoise
B: col. 0618 licht beige
C: col. 0601 donkerbruin
D: col. 3650 kastanje
E: col. 7323 aqua/grijs
Pen: Rondbreinaald 45cm (verkorte pennen) dikte 3 (Eerst begonnen met een rondbreinaald van 80 cm. maar dat vond ik zo'n gedoe met doorschuiven. Een kortere diameter werkt voor mij veel makkelijker.)
Techniek: Fair Isle, continentaal én engels.

zaterdag 10 oktober 2015

Sokkenpaar #4, going continental


Officieel is dit niet het vierde paar wat ik op de pennen zette, maar wel het sokkenpaar dat er als vierde af kwam. Het is hier namelijk inmiddels zo ver dat er meerdere breiwerkjes tegelijk in huis liggen. Handig, want zo kun je bepalen waar je op een bepaald moment het meeste zin in hebt. En dit paar is van het redelijke breinloze soort. Of nou, de wol is breinloos want het is helemaal zelfkleurend. M'n zus vond het zelfs een beetje vals spelen, geloof ik. Al die patroontjes zien er zo doordacht en arbeidsintensief uit maar het zit allemaal al in de wol, het enige wat je hoeft te doen is doorbreien en dan ontstaat het vanzelf. Vandaar dat dit paar ook wat sneller af was.

Maar wat wél bijzonder was aan dit paar was dat ik hierop ben gaan oefenen met het breien op de continentale manier. Op YouTube was ik het al een paar keer tegengekomen en eerlijk gezegd zag ik toen pas voor het eerst dat er überhaupt verschillende manieren van breien waren.
De manier waarop ik het als kind had geleerd heet daar de Engelse methode. Je hebt dan je werkdraad in de rechterhand en slaat dat met je rechterhand of rechter wijsvinger om de ingestoken breipen heen.
Maar bij het continentaal breien hou je de werkdraad om je linker wijsvinger gewikkeld. Met de ingestoken breipen haal je dan de draad op. Het heeft meer iets weg van haken en als het goed is gaat het veeeel sneller.
Tenminste, als je het kan.
Oefenen dus. En daar was dit paar sokken met breinloze wol uitstekend geschikt voor. Op YouTube* heb ik meerdere filmpjes gekeken want iedereen heeft toch wel z'n eigen maniertjes ontwikkeld die licht van elkaar verschillen. En dan is het een kwestie van zelf uitproberen. In het begin was het echt klooien. M'n handen hield ik te krampachtig en met grote regelmaat gleden er steken van de pennen. Heel frustrerend. Maar na een avondje van een paar uur kreeg ik steeds meer in de gaten wat bij mijn handen werkte. Zo laat ik m'n linker wijsvinger bijvoorbeeld niet of nauwelijks zweven zoals in de meeste filmpjes wel het geval is, en hou ik m'n rechterwijsvinger op de pasgebreide steken liggen zodat die niet kunnen afglijden.
Hoe dan ook. Al gauw kreeg ik deze manier van continentaal breien letterlijk in de vingers en ik kan je vertellen, eenmaal zover gaat het inderdaad écht een heel stuk sneller dan de Engelse manier van breien. Ik ben in ieder geval achteraf heel blij dat ik er een avond vol frustratie aan besteed heb. Het heeft zich al dubbel en dwars terugverdiend in extra breiplezier.

Wol: Teen/hiel/boord: Lana Grossa col. 1304. Tussenstuk: Schoeller + Stahl Fortissima Mexico col. 9097 Petrol.
Pen: Rondbreinaald 80 cm. Dikte 2,5
Hiel: Shortrow heel
Techniek: 2 tegelijk, teen-op. Continental style, oh yeah!

*) Zoek op termen als Continental knitting (rechts) of continental purling (averechts) en er komen een hele hoop video's tevoorschijn. Kijk er al oefenend een paar en geef niet op als het niet meteen lukt. Echt, het is zo veel fijner om op de continentale manier te breien, ook een stuk minder belastend voor je armen en schouders trouwens want die beweeg je op deze manier niet continu.

vrijdag 9 oktober 2015

Sokkenpaar #3, mix and match

Na het enigszins tegenvallende vorige paar wilde ik voor het derde paar sokken wat ik ging breien graag wat meer zelf bepalen. Niet alleen maar uitgaan van één bol zelfkleurende garen en maar afwachten wat het wordt. Ik was op Instagram al prachtige voorbeelden tegengekomen van sokken die met meerdere kleuren werden gebreid, daar werden ze happysocks, scrappysocks of monstersocks genoemd. Dus daar door geïnspireerd nam ik me voor om ook zelf eigen kleurcombinaties te gaan maken.

Daarnaast wilde ik wel neus, hiel en boord in dezelfde (effen) kleur houden. Dat vind ik mooier en het zorgt er ook een beetje voor dat de afzonderlijke sokken toch wat meer een paar worden.

Het was alles bij elkaar wel wat meer werk. Ik wilde de kleuren niet precies gelijk laten lopen dus het was af en toe wel opletten dat dat niet teveel gebeurde. Ook het wisselen van de kleuren zorgde later voor veel meer losse draadjes om in te weven. Maar het resultaat vind ik wel supermooi geworden. Ik hou heel erg van de combinatie zeegroen/celadon met aubergine/wijnrood, en dat zit er veelvuldig in.
Trouwens, voor het wisselen van de kleuren breide ik een stuk of 4 steken met de oude en de nieuwe wol samen, voordat ik met de nieuwe wol verder ging. Dat valt later in de sok helemaal niet meer op.

Wol: Voor de teen/hiel/boord: Drops Fabel col. 822 Wijnrood. Voor de rest: Drops Fabel col. 674 Heide (m.u.v. de oranje stukken) en Opal Delikatessen col. 5004 Brasil (m.u.v. lichtgroene stukken.)
Pen: Rondbreipen 80 cm. Dikte 2,5
Hiel: Shortrow hiel
Techniek: 2 tegelijk, teen-op

zondag 4 oktober 2015

Sokkenpaar #2, de lichte tegenvaller.

De uitdaging van afgelopen zomer was het leren breien van sokken, zo had ik me voorgenomen. En de spits werd afgebeten met het eerste paar sokken dat ik voor m'n lieve mama maakte. Met wol en pennen die ik tijdens een stedentrip naar Kopenhagen had gekocht. Uitgebreid beschreven in de vorige blogpost.
Het was wennen en het ging niet snel maar ik kreeg de smaak goed te pakken. Misschien iets té goed?
Nog binnen het uur nadat dat eerste paar klaar was, zette ik namelijk een nieuw paar voor mezelf op. Inmiddels had ik al behoorlijk wat sokkenwol bijgekocht en in gedachten zag ik m'n sokkenla al vol met eigengebreide exemplaren! Het was nog steeds volop zomervakantie, dus tijd genoeg ook om lekker door te breien. (alhoewel de moestuin wel een heel klein beetje tekortschoot in aandacht daardoor!)

Voor het eerste paar dat ik helemaal voor mezelf breide, koos ik sokkenwol van Schoppel. Op de bol zag het er namelijk prachtig strepend uit en ik verwachte dat het dezelfde soort strepen zouden worden als bij de sokken die ik voor m'n moeder had gebreid. Maar eenmaal op de pennen bleek deze wol wat langzamer en geleidelijker van kleur te veranderen. Eerlijk gezegd vond ik het zelf niet zo mooi, meer een mannensok. Dat was nogal een tegenvaller maar ik zag het maar als een leerproces. Vastberaden om het wel helemaal af te maken.

Enigszins zuchtend heb ik de wol helemaal opgebreid. En achteraf toch wel trots hoor! Het breien zelf ging al een stuk makkelijker hoewel ik nog steeds wel de tutorials op YouTube nodig had om af en toe te spieken, maar toch! Het eerste eigen paar is een feit! Dus m'n sokkenla alvast één paar rijker!

Wol: 1 bol Schoppel crazy zauberball col. 1507 Herbstwind. 100 gr.
Pen: Rondbreipen 80 cm. dikte 2,5
Hiel: shortrow heel
Techniek: 2 tegelijk, teen-op