vrijdag 20 september 2019

Ardennen-sokken

Het is alweer een poosje geleden dat deze sokken van de pennen kwamen, maar had nog niet eerder de tijd genomen om ze op deze blog te beschrijven. De zomervakantie was vol moestuin en zon en weinig computer. Heerlijk!
Maar nu het dagelijkse werkritme weer haar koers heeft genomen wordt het tijd om ook op de computer weer wat losse eindjes op te halen. Te beginnen met deze sokken die ik tijdens een korte vakantie in de Ardennen (eind Juni) op de pennen heb gezet.
Voor mij zijn sokken tijdens dit soort vakanties hét project om mee te nemen, klein... maar toch ook groot genoeg om een paar dagen behoorlijk op te schieten. Ik heb er trouwens in de eerste aflevering van m'n nieuwe video podcast "het Ruijge huis"(die ik sinds deze zomer ben begonnen) zelfs meteen opnames van gemaakt, zie link hier.

Maar goed, de sokken dus. Ik had zin in streepjes dit keer. Naast m'n Bontesokken zijn dat m'n meest favoriete soort sok. Wel wat dunnere streepjes dan ik tot nu toe gemaakt had, want soms wil je weer eens wat anders, nietwaar? Bij m'n plaatselijke wolwinkel was ook nog eens net een flinke aanbieding aan de gang (50% korting) dus dat voelde ook als een teken. Hup, snel weer een nieuw paar sokken opzetten!


En dit zijn ze geworden. Lekker lang. Sokken moeten vooral niet te kort zijn in mijn beleving. Kan de kou weer langzaam z'n intrede doen!

Sokkenpaar #28 Ardennen-sokken
Maat: 42
Wol: Drops Fabel long print 655 wooden rose, Drops Fabel uni colour 113 robijnrood
Naald: 2.75  rondbreinaald 80 cm.
Hiel: Forethought/Afterthought/Shortrow hiel (met wigje)
Techniek: streepjes 2 toeren, met meereizende draad
2 tegelijk, teen-op. Continental style.

vrijdag 28 december 2018

Bontesokken in opdracht

Aangezien mijn eigen sokkencollectie in de afgelopen paar jaar (sinds ik zelf heb leren sokken breien) behoorlijk op peil is geraakt, ben ik niet meer zo fanatiek op het breien van een nieuw paar sokken als in het begin. Ik kan letterlijk goed uit de voeten met wat ik nu in de la heb liggen. Komt nog bij dat er van m'n (vrije) tijd inmiddels ook minder overschiet door allerlei omstandigheden...dus op het gebied van sokken, of zelfs van breien an sich, is het wat karig gesteld.

Maar goed, het toeval wilde dat ik toch weer achter de sokkenbreimachine kroop om niet één, maar twéé paar bontesokken te breien. In precies dezelfde week kreeg ik namelijk twee onafhankelijke opdrachten binnen. Een paar bontesokken voor Katinka en een paar voor Tasminder. M'n eerste betaalde opdrachten!! Dus daarvoor haalde ik al m'n sokkenwol weer van zolder tevoorschijn, bekeek m'n YouTube filmpjes over de sokkenbreimachine nog eens, berekende de nieuwe maat (beide sokken zijn heel handig maat 38) en ging vol goede moed aan de slag.

En natuurlijk ging het (wéér) niet helemaal van een leien dakje en vielen er steekjes af en toe, maar die heb ik allemaal kunnen ophalen. Ik heb ook gemerkt dat je veel beter met daglicht kunt werken dan met kunstlicht, niet erg handig met deze donkere dagen.

En uiteraard zijn er daarna weer ontelbaar veel draadjes om in te stoppen waardoor het hele gebeuren langer duurt dan je van te voren steeds bedenkt, maar als je je gemakje neemt en elke keer een stukje doet is het allemaal heel gemoedelijk werk.

Zo kwamen de twee sokkenparen uiteindelijk toch af en konden ze richting hun nieuwe eigenaren, de officiële nieuwe leden van de bontesokken-club! (En de eersten die niet bloedverwant zijn aan mij, dus extra speciaal.) Welkom Katinka en Tasminder!!

Sokkenpaar #26
Maat: 38 voor Katinka
Wol: Verschillende kleuren en merken sokkenwol.
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 30, been 70, voet 50

 
Sokkenpaar #27
Maat: 38 voor Tasminder
Wol: Verschillende kleuren en merken sokkenwol.
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 30, been 70, voet 50

De sokken op de foto's zitten mij (met m'n grote voeten) een beetje te strak, maar ik heb van beide dames terug gehoord dat ze bij hun perfect zitten en dat ze er heel erg blij mee zijn, dus dat is fijn om te horen.

Zelf vond ik surfend op YouTube nog een nieuw filmpje over tips en tricks over de rondbreimachine. Namelijk hoe je de hiel/teen kunt doen volgens een "no-wrap" methode. Dit is alleen interessant als je zelf zo'n machine hebt maar voor mezelf zet ik de link ook hier nog even neer voor het geval ik het vergeet. Als er namelijk een steekje valt tijdens het maken van de teen of hiel dan moet ik die helemaal uithalen en opnieuw beginnen. Wellicht helpt deze nieuwe methode tegen vallende steekjes. Ook kreeg ik hier nieuwe inzichten over het maken van "no dog ear toes". Ik wist niet dat ik die had (ja) of dat dat erg was (nee, niet echt) maar zeker iets wat ik voor de volgende sokken op de breimachine ga uitproberen. Progressie is altijd goed!

vrijdag 24 november 2017

Tandvleesssokken

Het is inmiddels alweer zowat 3 maanden geleden dat ik deze sokken op de pennen zette, die het best getypeerd kunnen worden als m'n "Tandvlees-sokken". Dat klinkt een beetje luguber, maar zowel in aanleiding als in afwerking is een andere associatie niet denkbaar.
Eind augustus moest ik namelijk bij de paradontoloog onder het mes vanwege een tandvleestransplantatie. Laat ik maar niet op de specifieke details ingaan, maar het resulteerde in een mond vol hechtingen en een verbod van twee weken op teveel lichamelijke inspanningen. Ik nam dat doktersadvies ter harte en plofte met een breiwerkje op de bank. Lekkere lange sokken wilde ik gaan breien, om me koest te houden. Vanwege de lengte en de pasvorm dan ook maar meteen geribbeld. En zo geschiedde.

Oosters vs Westerse steken:

Nu heb in in de loop van de tijd best snel leren breien. Continentaal rechts en averechts gaan me goed af en die zorgen ervoor dat je schouders en armen nagenoeg stil en ontspannen kunnen blijven. Maar toch heb ik bij deze sokken iets nieuws uitgeprobeerd, namelijk de Oosters opgezette steken. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord maar kwam het ergens op mijn surftochten op YouTube tegen. (Via een filmpje over Russian speedknitting kwam ik op filmpjes over combined knitting uit en daar ontdekte ik het verschil tussen Westerse en Oosterse opgezette steken, en daarmee ook de bewering dat Oosterse steken zowel voor het rechts als averechts continentaal breien sneller/makkelijker/ergonomischer zouden zijn.) Altijd interessant om uit te zoeken.

Het verschil:

Een steek heeft altijd twee poten in z'n lus. Een aan de voorkant van de breipen en een aan de achterkant. De poot die het dichtst bij de punt van de breipen zit noem je de leidende poot (1. op de foto's.) Bij Westers opgezette steken zit de leidende poot (1) aan de voorzijde van de breipen, zoals op de eerste foto. Bij Oosterse steken is dat precies andersom, de leidende poot (1) zit aan de achterkant van de breipen, zoals op de tweede foto.  Je kunt een steek heel makkelijk van Westers omdraaien naar Oosters en andersom, door 'm even van de pen af te laten glijden en andersom weer in te steken.

De praktijk:

Nu kwam wel het diepe denken om de hoek kijken want in eerste instantie raakte ik door de filmpjes over combined knitting erg in de war. Inderdaad leken de steken (vooral de averechtse) veel makkelijker te gaan, maar als ik dat bij m'n 3:1 geribbelde sok toepaste leken de steken de ronde daarop allemaal getwist te staan. Hè?
Tot ik erachter kwam dat er op deze Oosterse combined knitting-manier een groot verschil is tussen het breien op een rondbreinaald (waarbij je dus continu in cirkeltjes aan de buitenkant van je werk breidt) en het breien op rechte pennen (waarbij je op en neer breidt en dus zowel aan de voor -als achterkant van je breiwerk breidt.) Het maakt nogal uit of je een steek van de voor of achterkant benaderd namelijk. De filmpjes gingen allemaal over rechte pennen.

Na een hele hoop denkwerk en uitproberen kwam ik ten slotte uit bij een techniek voor de rondbreinaald. Ik vond, ergonomisch gezien, de continentaal rechtse steken niet veel verschil uitmaken tussen Oosters of Westers opgezet, voor mij gaan de Westerse zelfs sneller dus daar veranderde ik helemaal niets aan. Maar de averechtse steken bleken wel makkelijker als je ze Oosters opzette. Alleen moet je dan voor een rondbreinaald via de achterkant insteken (wel met de draad aan de voorkant) willen ze ook daarna nog steeds Oosters op de volgende ronde terugkomen (en niet getwist.)

Ik heb er destijds een videofilmpje van gemaakt waar je wellicht ook kan opmaken dat ik heel zielig met een dekentje op de bank lig omringt door warme beestjes. Praten was pijnlijk door de hechtingen, dus het is alleen beeld. Hopelijk geeft dat al genoeg inzicht.




Bij de voet is de zoolkant nog zonder ribbel vanwege het comfort ( op de wreef wel ribbels). Het roze streepje is de plek waar later de hiel nog ingebreid gaat worden, dat doe ik meestal achteraf. (zie ook hier) Na dat roze streepje heb ik ook nog een paar centimeter zonder ribbel gebreid vanwege de prehiel, ook voor comfort, maar daarna was het continu de hele ronde 3:1/rechts:averechts.


Net zolang tot alle beige wol helemaal op was. De boord en hiel zouden weer in de roze kleur verder gebreid worden, alleen waren tegen die tijd ook de hechtingen er weer uit en de zin om andere dingen te doen aanlokkelijker. De sokken werden weer een poosje aan de kant gelegd.
En zoals dat wel vaker gaat ook een beetje vergeten. Pas tegen de tijd dat m'n zomervakantie al lang weer afgelopen was en ik vol in de drukte zat met m'n baan (door een verbouwing en verhuizing dramatisch druk, kan ik wel zeggen) begon ik weer te verlangen naar die rustige momenten op de bank met een breiwerkje. Maar daar was helemaal geen tijd voor, en als er wél tijd voor was, was ik compleet uitgeteld van de stress en slaaptekort. Toch heb ik de afgelopen twee weken af en toe in half ingestorte toestand tóch die sokken er weer eens bij gepakt. Ik liep zowat op m'n tandvlees (daar heb je 'm weer) maar zette toch door. Met als gevolg dat ze gisteren dan toch eindelijk zijn afgekomen.
Uitgerekend zelfs op de dag dat ik 's middags m'n laatste controle bij de paradontoloog had! Hoe symbolisch! Ik een paar hele lange sokken erbij en m'n mond weer goedgekeurd door een  trotse arts die het geslaagde resultaat van zijn werk aan het hele team liet zien. Pfff, dat hebben we ook weer gehad. Project tandvlees afgerond! Joehoe!

Sokkenpaar #25 Tandvleessokken
Maat: 41
Wol: Fabel uni colour 101(beige) en 109 (pink)
Hiel: Forethought/Afterthought/Shortrow hiel (met wigje)
Techniek: 3:1 geribbelde sok (averechtse steken via Oosters opgezette steken)
2 tegelijk, teen-op. Continental style.

dinsdag 12 september 2017

Bontesokken voor Joost

M'n jongste neefje vierde afgelopen week zijn verjaardag. En een bijzondere verjaardag ook nog want hij werd 18, officieel meerderjarig. En net als zijn oudere broer vorig jaar, wilde hij graag een paar bontesokken als cadeau. Stiekem maakt m'n tantehart dan een klein sprongetje want hoewel ik mezelf uiteraard nog hartstikke jong en hip voel is het een extra bevestiging als de generatie onder je dat subtiel bevestigt. Of in ieder geval, m'n sokken zijn goedgekeurd. Voor mij is dat voor de goede orde dus hetzelfde.

Aangezien de afgelopen dagen een beetje afwijkend verliepen kwam ik er pas de dag vóór het feestje aan toe. Dat zorgt altijd wel voor de gewenste druk, nietwaar?  Haalde alle wol van stal, maakte de werkruimte vrij en begon vol goede moed aan het opzetten van de steken op m'n mooie antieke sokkenbreimachine. Op geen enkele andere wijze is het mogelijk om sokken anders binnen één dag af te krijgen. Hoe snel je ook kunt breien.

Maar net als de vorige keren heb ik nog steeds een beetje onmin met het apparaat. Ze is een beetje gevoelig, laat snel haar steekjes vallen, vooral in combinatie met de ribber. In de zomer had ik haar eens opnieuw in de olie gezet in de hoop dat dat het probleem zou verbeteren, maar dat bleek niet het geval. Ben 5 keer opnieuw begonnen en raakte behoorlijk gefrustreerd. Ik was werkelijk héél dicht bij opgeven voor die dag, maar besloot eerst maar eens een lange boswandeling te maken met de hondjes, zowat de beste remedie voor álles.

Nog één poging daarna en toen lukte het wonderwel. Nou ja, bijna helemaal. Bij de teen van de eerste sok viel er tóch weer een steekje, maar dat gaatje heb ik later met het instoppen van alle draadjes weggemoffeld. De tweede sok ging helemaal goed.


 's Avonds nog alle draadjes ingestopt en de teen dicht gemaasd, en voldaan naar bed. Ziezo, dat is op het nippertje toch maar mooi gelukt. Mijn reputatie als tante is nog intact! Hoezee!

Sokkenpaar #24
Maat: 44 voor Joost.
Wol: Verschillende kleuren en merken sokkenwol.
Hiel: Short row
Techniek: CSM 72, cuff down
Aantal toeren: Boord 20, been 95, voet 66

maandag 4 september 2017

Bontewol op Instagram

Een maand geleden heb ik een Instagram account aangemaakt voor Bontewol. Opeens had ik daar zin in, vooral voor de kleinere berichtjes tussendoor. Hier op de blog heb ik toch over het algemeen pas de neiging wat te schrijven als ik op z'n minst een heel stuk opgeschoten ben met iets. Soms zit daar best wel een poos tussen en dat voelt wel eens een beetje stil. Vandaar.
Instagram is daarnaast vooral een fantastische plek om inspiratie op te doen. Dus mocht je willen weten wat er spookt, schroom dan niet om eens langs te komen. Je kunt er zelfs meteen al naar toe als je deze link volgt.
Dan zul je zien dat ik er net m'n eerste brei-video op heb gezet. Ik ben namelijk bezig met een paar geribbelde sokken. 3:1 waarbij ik dus steeds moet wisselen tussen rechts en averechts. Als je op de continentale manier breit gaat dat een stuk sneller omdat je heel snel van draad voor en achter kunt wisselen. (En de rechtse steken zijn continentaal echt supersnel.) Maar de averechtse steken zijn dan weer net ietsjepietsie omslachtiger. Ik kan ze heel goed hoor, daar niet van, maar heb tóch een manier uitgevogeld waardoor ze alsnog een heel stuk simpeler worden. Tenminste, dat vind ik dan.
Op de blog zal ik er nog wel over schrijven om het proces uit te leggen maar dat kan nog wel eventjes duren, de sokken worden heel lang...haast kniekousen. Ik ben nog niet eens op de helft daarmee.

Nee, kom maar gewoon op Instagram langs, da's veel makkelijker.

Verder hád ik dit berichtje eigenlijk gister al willen posten. 3 september was namelijk de verjaardag van mijn breiende oma. De postume aanstichtster van al m'n brei-activiteiten de laatste jaren. Ze moest eens weten... Als ze niet ongeveer 20 jaar geleden was gestorven was ze nu 115 geworden. Mooie getallen. Ter ere van haar was het mooi geweest als ik het niet vergeten was.
(In mijn verdediging, ik heb een mond vol hechtingen na een lange zit bij de paradontoloog en ben best wel een beetje zielig.) Zullen we net doen of het vandaag de 3e is?